Scheepspraat Alexandra

Marmaris in Turkije

2010-06-09T06:09:00.000+12:00

Langs de Turkse zuidkust met hoge bergen zijn volop baaien om heerlijk te zwemmen of 's avonds een mooi ankerplekje te vinden. In veel gevallen tref je ook minstens een restaurantje aan zoals in Ciftlik op het Marmaris peninsula. De Turkse uitbaters zijn zeer behulpzaam met het aanpakken van de lijnen, water en electriciteit en het is gezellig en lekker om 's avonds in het familierestaurant een gerecht van de menukaart te kiezen. Hier ontmoeten we de eerste Nederlandse zeilers die hun basis in Turkije hebben en we horen al snel dat de Marmaris Yacht Marina een ideale jachthaven annex werf is met alle faciliteiten voor zowel boot als bemanning.

9 Juni meren we af tussen een keur aan met name Duitse, Engelse, Franse en Nederlandse jachten en na een eerste orientatie van de marina en de omgeving w.o. de stad Marmaris zelf, bereiden we ons voor op ons vertrek op 29 juni naar Nederland. De boot blijft (voorlopig) achter in Turkije en we sluiten een periode af van 12 jaar leven, werken en zeilen aan boord 'Alexandra'.

Diaserie Marmaris

Kaş in Turkije

2010-05-31T05:31:00.004+12:00

De oversteek van Cyprus naar Turkije doen we in 36 uur (2 dagen en 1 nacht) en we zien al van ver de hoge bergen die de zuidkust van Turkije vormen. In Kaş treffen we opnieuw een bijzonder aardige vissershaven waar met smart gewacht wordt op het afbouwen van een nieuwe marina aan de andere kant van het stadje. Het is een komen en gaan van 'gület's', fraaie houten zeil/motorboten waarmee je langs de kust van Turkije een tocht van een aantal dagen kunt maken. Er is momenteel eigenlijk nauwelijks plek voor 'gewone' jachten om af te meren en het stadje te bezoeken. Maar we hebben geluk en de havenmeester helpt ons met het afmeren van 'Alexandra' waarbij we ons anker in het midden van de haven moeten laten vallen en dan achteruit met de 'kont' naar de kade varen om daar de achterlijnen vast te zetten. We kunnen onze aluminium loopplank weer tevoorschijn halen en dan is het vrij eenvoudig aan de kant komen.

Kaş is een leuk plaatsje met pleinen, gezellige straatjes en heel veel winkeltjes en restaurantjes. 's Avonds her en der live muziek en we komen dan ook snel in Turkse sferen. Vlak bij de stad is een oud amphitheater dat er zeer goed uitziet en we boffen dat er juist dat weekend een musical wordt opgevoerd. Helaas in het Turks zodat we het verhaal niet geheel kunnen volgen, maar met leuke liedjes en mooie kostuums, en je kijkt over het toneel heen naar de zee en de sterren die steeds helderder gaan schijnen. Mooie ervaring.

Diaserie Kaş

Cyprus

2010-05-25T05:25:00.001+12:00

De eerste stop in de Middellandse Zee is het stadje Pafos op het eiland Cyprus. We passen nog precies in de kleine vissershaven en worden verrast door de vele toeristen die hier dagelijks een kijkje bij de boten komen nemen. Het is ook niet heel vervelend om op een terras neer te strijken en te genieten van het kleurige uitzicht. En voor wie een souvenir mee naar huis wil nemen, is er een ruime keus aan winkeltjes. Ook ontdekken we veel historie in Pafos: het fort in de haven zelf en de archeologische vindplaats van een aantal huizen van rijke Cyprioten van zo'n 2000 jaar geleden. Met name de vloeren zijn bewaard gebleven en tonen kleurrijke mozaieken van zowel fantasie patronen als met afbeeldingen uit de Griekse mythologie.

Diaserie Cyprus

Suez kanaal

2010-05-16T16:05:00.000+12:00

De laatste mijlen voor het kanaal varen we langs de indrukwekkende bergketen van het Sinai peninsula. Voor de kust veel olieplatforms en boortorens met de nodige activiteit van motor- en sleepboten. In Suez varen we naar de ankerplaats voor jachten om de papieren voor doorvaart van het Kanaal in orde te maken (en te betalen). We krijgen een 'pilot', een gids aan boord en de eerste helft van het Suez kanaal valt ons wat tegen: we varen langs opgeworpen zandduinen waar om de zoveel km pontonbruggen klaarliggen om in geval van oorlog(sdreiging) mannen en materieel doorgang over het Kanaal te geven. Aan het eind van de eerste dag bereiken we Ismailia, een verplichte stop voor jachten. Het blijkt een aardige plaats te zijn en we blijven hier een aantal dagen o.a. om een bezoek aan Cairo en de pyramides van Giza te brengen.

Het tweede deel van de tocht biedt meer afwisseling op de kant. We begrijpen van de 'pilot' dat er totaal zeven controleposten langs het Kanaal staan waar de pilots zich moeten melden. En we zien opnieuw volop uitkijktorens van het leger. Maar ook af en toe een plaatsje en diverse ponten om passagiers het Kanaal over te zetten. Indrukwekkend blijven de grote containerschepen en tankers die ons tegemoet komen danwel ons oplopen. Het Suez kanaal is echter te smal om grote schepen elkaar te laten passeren, dus er is een strak vaarschema voor de grote vaart in convooien. Op een van de meren onderweg of via een parallel kanaal passeren de convooien van noord en zuid elkaar.

Port Said aan het eind van het Kanaal is een grote en drukke havenstad waar veel schepen liggen afgemeerd en ponten en ferries door de haven scheuren. Eenmaal uit de drukte en de vaarroutes liggen de Rode Zee en Egypte achter ons en zien we voor het eerst de zon ondergaan in de Middellandse Zee.

Diaserie Suez

Cairo en de piramides van Giza

2010-05-14T14:05:00.000+12:00

De boot laten we achter in de marina van Ismailia, halverwege het Suez kanaal, en het is stralend weer als we de piramides van Giza, een voorstad van Cairo, zien. Het zijn indrukwekkende bouwwerken die er al zo'n 4000 jaar staan en als graf en herdenkingsmonument dienen voor de diverse farao's. Nog altijd melden zich dagelijks duizenden toeristen uit alle landen van de wereld. Groots en geheimzinnig is de sphinx, een meer dan levensgroot standbeeld van een mannelijk hoofd (of is het vrouwelijk?) op een leeuwenlichaam. Vermoed wordt dat het het hoofd van de toen regerende farao is en het lichaam van de leeuw symboliseert zijn buitenmenselijke krachten. Maar intrigerend is de sphinx nog steeds.

Het Egyptisch museum in Cairo werd in 1835 opgericht om het leegroven van de archeologische vindplaatsen te voorkomen en orde aan te brengen in de waardevolle vondsten en deze aan het publiek tentoon te stellen. Er is dus veel te zien en je wandelt tussen mummie's, sieraden, sarcofagen, eetkommen en ander snuisterijen die voornamelijk in de piramides en andere graven in Egypte gevonden zijn. Alles is redelijk naar tijdvak gerangschikt in de verschillende kamers van het museum. Hoogtepunt zijn nog steeds de rijkdommen uit het graf van Toetanchamon waaronder zijn puur gouden dodenmasker (de toet van Toet). Binnen mogen we geen foto's maken, maar het museum is aan de buitenkant gelukkig ook fotogeniek.

Diaserie Cairo

Luxor aan de Nijl

2010-05-06T06:05:00.000+12:00

Vanuit Port Ghalib maken we een busreis naar Luxor aan de Nijl, het vroegere Thebe waar de rijke farao's voor lange tijd hun hof hebben gehouden en grootse en kostbare tempels hebben laten bouwen. Aan de oostzijde van de Nijl vinden we het Karnak tempel complex met heiligdommen, kapellen, pilaren en obelisken gewijd aan de goden van Thebe, tevens ter ere en meerdere glorie van de farao's. De Luxor tempel ligt midden in de moderne stad zelf, een sierlijk monument met indrukwekkende standbeelden en reliefs op de muren. 's Avonds gaan we terug naar de Karnak tempels voor een klank en beeld show waar we worden ingewijd in de geschiedenis van Thebe en de festiviteiten in de tempels: fraai aangelichte pilaren en dia's op de muren.

De Nijl speelt nog altijd een belangrijke rol in Luxor en Egypte als transport ader, bevloeiing van te bebouwen land en de tours met toeristen natuurlijk. De cruise schepen liggen drie dubbeldik langs de kades en ook de kleine zeilbootjes met spriettuig wachten dagelijks op passagiers. Speelt zich op de oostoever het leven in al haar facetten af, ook voor een prettig verloop van het leven na de dood werden door de farao's uitgebreide voorbereidingen getroffen, en wel op de westoever van de Nijl, daar waar de zon ondergaat en een nieuw leven te wachten staat. In het destijds onbewoonde land werden in de valleien van de zandheuvels gangen gegraven met zijgangen en -kamers waarin voorraad en rijkdom voor het leven na de dood werden geplaatst. De muren en plafonds werden met schitterende taferelen uitgehakt en beschilderd evenals de kamer met tombe voor de kist aan het eind van de gangen. Veel graven zijn inmiddels 'gevonden', uitgegraven en gerestaureerd zodat we daar ook nu nog een beeld van kunnen krijgen in de 'Valley of the Kings', het Dal van de Koningen.

Aan de voet van indrukwekkende ruwe kalkstenen kliffen die 300 m uit de woestijn omhoog klimmen ligt de herdenkingstempel van koningin Hatsheput (ca. 1470 BC). De tempel kleurt prachtig tegen de 'gouden' achtergrond van de klif waarvan de tempel ook gedeeltelijk gemaakt is. Vanaf hier is er een mooi uitzicht over het dal van de Nijl, de enige 5% van het land van Egypte dat geschikt is om te bebouwen. Daar vinden we een groene natuur en niet de dorre en droge woestijn zoals overal elders. Van de papyrusplant die eveneens langs de Nijl groeit, wordt nog altijd een ruw soort papier gemaakt, vervolgens veelal bedrukt met klassieke afbeeldingen. En albast is een natuursteen waarvan door handwerkslieden mooie vazen en schalen worden gemaakt.

Diaserie Luxor

Port Ghalib marina complex

2010-05-04T04:05:00.000+12:00

De eerste haven langs de kust van Egypte is Port Ghalib. Dit is een super modern en nieuw appartementen complex met palmbomen, hotels, restaurants, een 'souks' met volop souvenir winkeltjes en een marina in aanbouw. De eerste superjachten liggen er al, de meeste van duikorganisaties die veelal all-in duikvakanties aanbieden. Het is voor het eerst na Maleisie dat we volop zoet water tot onze beschikking hebben en de boot krijgt dan ook een aantal uitgebreide sop- en spoelbeurten om het zand en stof weg te krijgen.

Het is een prettig verblijf hier en we hebben gezellige ontmoetingen met de andere 'yachties' die hier zijn. Ook maken we kennis met Diny en Peter van Eijk, Nederlanders, die hier op vakantie zijn om hun zoon en zijn vriend te ontmoeten die op zeiljacht 'Pegasus' een bijzondere reis om de wereld maken. Ze treffen elkaar niet vanwege te veel noordelijke wind voor 'Pegasus'.
Zie voor hun tocht www.thegreenmiles.nl

Diaserie PortGhalib

Eilanden, riffen en marsa's in Soedan

2010-04-26T04:26:00.000+12:00

Het varen langs de kust van Soedan gaat prima in dagtochtjes met steeds een ander eiland, een ander rif of een andere marsa om in of achter te overnachten. We hebben echter ook regelmatig windkracht 6 vanuit het noorden en dan blijf je wat langer op je ankerplek liggen. In Sanganeb Rif kunnen we snorkelen en we vinden een gezonken schip waarop inmiddels mooie koralen groeien. De bakstenen vuurtoren aan de zuidkant van het rif is een opvallend bouwwerk en een baken voor de vrachtschepen die naar de haven van Port Sudan varen.

Een marsa (of sharm of khor) is een inham van de zee in het land, een soort lagune of binnenmeer met een vrij nauwe toegang tussen twee riffen door. Je kunt er mooi ankeren op vlak water, er is echter geen bescherming tegen de wind omdat het omliggende land, meestal woestijn hier, laag is. Maar wel heel bijzonder en zo zien we marsa Fijab, marsa Arakiya, khor El Marob (heel mooi en diep, je ligt hier midden in de woestijn) en marsa Umbeila, dicht bij de grens met Egypte. Marsa Umbeila is niet zo groot en we kunnen gemakkelijk met de dinghy aan de kant komen voor een wandeling over het strand, waar we ook een nomaden begraafplaats ontdekken, of een stuk de woestijn in. De verjaardag van een van de yachties wordt in een verlaten grot gevierd. 's Avonds komt een dugong (zeekoe) grazen op het gras in de baai en ook een schildpad zien we regelmatig rond zwemmen.

En dan is er het snorkelen en duiken op de rifjes die de toegang tot de marsa vormen: prachtig gekleurd koraal, mooie waaiers en volop kleine en grote soorten vis, een paradijs onder water, nog ietsje mooier ook dan het nabij gelegen Elba reef. We moeten echter verder en zeilen en motoren opnieuw een nachtje door naar het Dolphin Reef waar we bijna dagelijks kunnen zwemmen met een groep dolfijnen (heel bijzonder). En achter Abu Galawa liggen we zeer beschermd tegen de noordelijke winden en is het opnieuw heel mooi snorkelen en duiken.

Diaserie CoastSudan

Suakin in Soedan

2010-04-02T02:04:00.000+13:00

In een paar dagtochten zijn we in Khor Nawarat in zuid Soedan, een groot rif met fraaie ankerplekjes, en dan volgt een mooie tocht langs de kust door het Shubuk kanaal om de (kleine) havenstad van Suakin te bereiken. De ankerplaats voor de jachten is naast de 'oude stad' en in het passeren van 'old Suakin' krijgen we de indruk dat er een aardbeving heeft plaats gevonden: een paar gehavende minaretten steken nog boven de puinhoop van gehavende huizen en gebouwjtes uit. Heel fotogeniek.

In het stadje Suakin zien de huizen er niet veel beter uit, hoewel hier toch heel wat mensen wonen. We wanen ons in het decor van een Arabische film: mannen lopen in witte lange jurken met daarover een mouwloos vest, de meeste dragen een tulband. Ook zien we wat vrouwen op straat, goed ingepakt, maar niet alleen in het zwart, er zijn ook rode en roze gewaden en zelfs dames in een omslagdoek met print. De mannen zitten op de veranda's van hun verwaarloosde huisjes of lopen in groepjes van twee of drie. Veel transport van goederen en ijzeren watertanks vindt per ezel met ezelskar plaats. Pas aan het eind van de hoofdstraat, voorbij de kleine en drukke markt, komen we op een parkeerterrein met werkplaatsen en eethuisjes, bussen, taxi's en tuk-tuk's. Maar wat verschrikkelijk jammer dat de inwoners ons niet toestaan foto's van ze te maken: ze beginnen al te schreeuwen en weg te lopen als we heel voorzichtig een camera in onze hand nemen, want ook wij worden uitgebreid bekeken natuurlijk.

Met een taxi gaan we naar de grotere havenstad Port Sudan, een tocht van een uur over een goede weg door de woestijn. Aanvankelijk nog wat wijkjes met houten en golfplaten hutjes, vaak in gezelschap van een iets 'luxer' moskeetje, maar ook hele gebieden met alleen zand en wat struiken, her en der een groepje kamelen of wat mensen met ezels. Soedan is een Afrikaans land met redelijk donkere mensen, maar ook met veel Arabische invloeden vanwege immigratie vanuit de Rode Zee. Op de markt in Port Sudan wordt veel aandacht aan de presentatie van de koopwaar besteed.

Diaserie Suakin

Asmara in Eritrea

2010-03-22T22:03:00.002+13:00

Eritrea betekent 'land aan de Rode Zee' en vanaf de havenstad Massawa is het met een locaal busje een ruim drie uur durende rit over een geasfalteerde weg met naarmate de hoogte toeneemt meer scherpe haarspeldbochten en achterom kijkend steeds indrukwekkender uitzichten. Na het derde en laatste 'checkpoint' waar onze locale visa gecontroleerd worden, rijden we op 2 km hoogte en onder een dikke stapel donkere wolken rond 5 uur 's middags de hoofdstad Asmara in. Wandelend door de stad op weg naar een pension valt op hoe schoon en netjes de straten zijn. Er lopen veel mensen buiten en veelal met lange broek, rok en een jack of trui aan. Het verschil in temperatuur met Massawa is 's avonds 15-20 graden en we ervaren de 15-20 graden Celsius als een verademing na de maanden met tropische temperaturen.

Eritrea is een kolonie van Italie geweest en van ca. 1850 tot 1940 onder invloed van de Italianen. Lopend over de hoofdstraat, een brede boulevard met aan beide zijden grote en dikke palmen, waan je je in het Rome van 1920-30. Mannen in pakken, soms met hoed, Art Deco gebouwen, terrassen waar je koffie en allerhande gebak kunt krijgen, winkels en Italiaanse restaurantjes met pasta, pizza, vis, etc. Het is 'little Roma' in Afrika en met Afrikaanse prijzen, heel goedkoop dus! En donkere mensen natuurlijk. Dagelijks vanaf 5 uur 's avonds flaneert de gehele stad langs deze hoofdstraat. Jongens verkopen sigaretten, kauwgum, tandenstokers, pakjes papieren zakdoekjes en munten met de kop van Mussolini ...

Er staat een prachtige kathedraal die we bezocht hebben, heel traditioneel, en ook de klokkentoren hebben we beklommen. Op de school naast de kathedraal was het juist speelkwartier en de kinderen lopen met jasschortje over hun eigen kleding, echt heel ouderwets katholiek en Italiaans!

Heel modern is een redelijk georganiseerde recycle 'junk yard', een verzamelplaats voor oud ijzer, oud hout, tonnen, vaten, blikken, etc. etc. met rondom heel veel werkplaatsjes waar mensen aan het timmeren, zagen, kloppen, lassen zijn. Uit olieblikken wordt de bodem gehaald en vervolgens worden er kleinere oliespuitjes van gemaakt. Ook zagen we 'nieuwe' oventjes, soeplepels, en bergen redelijk gesorteerde onderdelen, schroeven, bouten, staven ijzer, you name it. Een bruisende recycle markt waar we in Europa een voorbeeld aan kunnen nemen.

Zondag wordt met een stoomtrein over een traject gereden dat eveneens door de Italianen is aangelegd en een jaar of 10 geleden is gerestaureerd. Dat is een geweldige ervaring met prachtige uitzichten over valleien, dorpen, over de spoorweg zelf met een 20-tal tunnels en ook Italiaanse viaducten! Van 08.00 tot 13.00 uur. Onderweg moet er diverse malen gestopt worden om water en kolen aan te vullen en de passagiers krijgen Eritrea koffie op de traditionele manier gebrand, gemalen en gefilterd.

Diaserie Asmara

Rode Zee

2010-03-16T16:03:00.000+13:00

In de vroege ochtend van 7 maart varen we door de Straat van Bab el Mandeb, de zuidelijke toegang tot de Rode Zee. Er staat een stevige wind van 20-25 knopen (kracht 6 Beaufort) uit zuidoost en we surfen al spoedig over de steeds hoger oplopende golven. De snelheid neemt toe naarmate de wind nog wat aantrekt en het is wel een spectaculair gebeuren, hoewel we teleurgesteld zijn dat de kleur van het water gewoon blauw blijft. Onze eerste ankerplaats vinden we achter een eiland in de baai van Assab, de vroegere haven van Eritrea. De wind blijft doorblazen en er staan te veel golven om met de dinghy het nieuwe continent te verkennen. De volgende dagen blijft het met dezelfde snelheid uit dezelfde richting waaien en we maken mooie afstanden met tussenstoppen achter voor de golven redelijk beschermde kapen en riffen, maar de wind horen we dag en nacht door het want gieren. We volgen de interessante kustlijn van zuid Eritrea met donkere heuvels, bedekt met een wit laagje zand, en een warme wind uit de woestijn daarachter.

Vrijdag 12 maart hangt er langs de kust als het ware een bruinrood gordijn en de wind wordt nog heter en droger. Langzaam zien we de bruinrode wolk op ons afkomen en voorbij trekken, het prikt een beetje op gezicht, armen en benen. Als de mist opgetrokken is, blijkt er op het dek, op de zeilen en overal op de Alexandra een lichtrode laag stof en fijn zand te zijn achter gebleven. Ook om ons heen op de golven is het stof neergedaald en we varen in een rode gloed, een echt rode Rode Zee.

De havenstad Massawa in Eritrea heeft veel geleden van de oorlog met het buurland Ethiopie dat de gebieden aan de kust met toegangen tot de Rode Zee als deel van Ethiopie ziet in plaats van als zelfstandige staat met een eigen regering. Veel gebouwen zijn door geweerschoten wellicht onherstelbaar vernield.

Diaserie RedSea

Aden in Jemen

2010-03-03T03:03:00.000+13:00

Voor het laatste traject van de Golf van Aden hebben we mooie wind en zo goed als geen scheepvaart op onze weg. We ankeren 26 februari voor de stad, precies op tijd om vanaf de diverse moskeeen de oproep voor het vrijdaggebed te horen. Aden is niet echt een schone stad, en dat geldt ook voor de haven waar grote zeeschepen hun containers lossen en opnieuw diesel innemen. Het zuiden van Jemen is een kolonie van Engeland geweest (Aden heeft een eigen 'Big Ben'), in het noorden hebben de Turken gezeten. Sinds de verzelfstandiging van de Republiek Jemen en het samengaan van noord en zuid in 1991 botert het niet tussen beide delen, als gevolg waarvan in 1994 grote onlusten zijn geweest en die dreiging is er nog regelmatig.

Een groot deel van de stad is tegen kale vulkaanhellingen gebouwd. We treffen het een goede gids en chauffeur te hebben en maken een tour naar de waterreservoirs die na een heftige regenval van zo'n vijf uur weer voor eenderde gevuld zijn. De waterwerken zijn waarschijnlijk al in de Ottomaanse tijd gebouwd (voor 1800). Op de vismarkt zien we de vloot vissers binnenkomen en er is weer volop vis gevangen! In de Arabische wijk is het altijd druk en veel transport van goederen vindt daar nog met kameel en wagen plaats. Op veel openbare gebouwen staat het portret van de president afgebeeld, de vlag van Jemen is rood-wit-zwart.

Diaserie Aden

Al Mukalla in Jemen

2010-02-24T02:24:00.001+13:00

Wanneer we de kust naderen zien we grote zandheuvels, het einde van de woestijn. Dichterbij gekomen kunnen we ook kleine witte gebouwtjes onderscheiden, het begin van Al Mukalla, een middelgrote stad halverwege de zuidkust van Yemen. In de kleine haven worden de Amerikaanse boot 'Bingo' en wij naar de eens gele Quarantaine boei geleid waar een tussenpersoon ons opwacht om de formaliteiten met de douane en immigratie te regelen. Tegen inlevering van ons paspoort krijgen we een 'walpas' om de stad te bezoeken, bij terugkomst weer in te ruilen voor ons paspoort.

Het is een korte taxirit naar de stad Mukalla en daar valt direct op dat de vrouwen geheel in het zwart gekleed gaan: een ruime burca, handschoenen en nog extra lapjes rond het gezicht zodat alleen de ogen zichtbaar zijn. De mannen dragen voor het merendeel een mooi geweven sarong met daarop een licht gekleurd overhemd, we zien ook diverse tulbanden. Foto's van mensen maken is 'not done', dus we beperken ons tot het vastleggen van wat indrukken vanuit de taxi en al wandelend over de boulevard. In de supermarkt is een ruime sortering levensmiddelen en buiten staat een kraam met groenten en fruit. Voor de markt zijn we helaas te laat.

In de haven ligt een grote verscheidenheid aan schepen en bootjes en met name 's morgens is het er een drukke bedoening. We zien dat er in de havenmond een patrouilleboot met mitrailleur heen en weer vaart en de diverse boten controleert voordat ze naar binnen kunnen. Maar het water is niet erg schoon in de haven, het stinkt er en van de vogels hebben we ook meer last dan gemak. Onze volgende ankerplaats wordt een baai verderop langs de kust is een prachtig stukje woestijn waar een kudde geiten door een aantal vrouwen voortgeleid wordt en we later wat mannen over het strand zien wandelen. Dit blijken bedoeinen te zijn.

Diaserie Mukalla

Indische Oceaan

2010-02-19T19:02:00.000+13:00

10 Februari verlaten we de Malediven en koersen voorlopig af op de haven van Solalah in Oman. Er staat windkracht 4-5 uit het noordoosten, maar de zee is erg onrustig waardoor het aan boord oncomfortabel is. 's Nachts is er veel bewolking waar helaas geen regen uit valt, de boot kan wel een spoelbeurt gebruiken. We maken we goede voortgang. De Indische Oceaan is groot en leeg, af en toe passeert ons een vrachtschip op ruime afstand. Dan is er ineens een groep van wel 30 dolfijntjes naast de boot. Het is dollen en springen om bij de boeg te blijven, leuk gezicht altijd. Bijna iedere avond is er een prachtige zonsondergang gevolgd door een donkere nacht.

Na ruim een week worden we in het begin van de avond opgeroepen door een marineschip waar we onze bestemming aan doorgeven. We zijn het gebied genaderd waar de piraten hun werkterrein hebben. Als we iets verdachts zouden zien, worden we verzocht dit aan de vloot van gezamenlijke marineschepen te melden. Het blijft echter rustig om ons heen en ook de wind wordt minder zodat we de motor starten.

Eenmaal onder de kust van Oman besluiten we vanwege de drukte in de haven van Salalah door te varen naar Yemen. Zowel overdag als 's nachts horen we nu regelmatig de communicatie tussen de grote vaart en de marineschepen en -vliegtuigen. Zodra een kapitein een verdacht bootje of een vermoeden van een piraten moederschip heeft, meldt hij dat en vervolgens gaat de marine nader onderzoek doen. Ook horen we diverse keren dat er een poging tot aan boord klimmen wordt gedaan en ook dan is er volop communicatie en actie. Tot op heden zijn alle pogingen tot kaping mislukt. De verdachte 'skifs' worden meestal gesignaleerd in de vaarroutes voor de grote vaart z'n 80 mijl (140 km) ten zuiden van ons. Langs de kust treffen we enkel wat vissers aan en wat kleine vrachtscheepjes.

Diaserie Indische Oceaan

Uligan eiland in de Malediven

2010-02-10T02:10:00.000+13:00

In het meest noordelijke atol van de Malediven vind je het eiland Uligan en daar liggen we voor anker. 1 Februari 's morgens rond 09.00 uur komt een motorboot met zes 'officials' langszij en als iedereen aan boord van 'Alexandra' is, worden in een sessie zowel douane (voor de boot), immigratie (voor de bemanning) en quarantaine (geen zieken of huisdieren) afgehandeld. Gevraagd worden de scheepspapieren en bemanningslijsten in 4- tot 6-voud, liefst alles voorzien van een Alexandra-stempel en een handtekening. Maar iedereen is zeer behulpzaam en met een half uurtje zijn we officieel welkom in de Republiek van de Malediven.

Direct naast de boot begint het rif en het is prachtig snorkelen met goed koraal en veel vissen die helemaal niet schuw zijn. 's Morgens vroeg zwemt er een manta ray op het rif en als we met snorkels en finnen snel het water in springen, zien we hem wel 3-4 keer voorbij zwemmen, een majestueus en sierlijk gezicht!

Uligan zelf is een wat saai aandoend dorp met overal zandwegen en hoge muren rond de tuinen. Er zijn geen auto's maar er rijden heel wat glimmende brommertjes rond. Er is een kleine haven met havenhoofd in aanbouw en we kunnen met de dinghy aanleggen aan de inmiddels gereed zijnde kade. Langs een van de zandwegen is 'het kantoor' gevestigd en hier kunnen we alles vragen en regelen. Tegenover het kantoor staat een plastic tuintafel met stoelen en daar kunnen we gratis internetten en/of vertrekformulieren invullen, een ontmoetingsplaats voor de yachties en de jongens van het eiland die voor nieuwe diesel aan boord de diverse jachten zorgen. De Malediven zijn islamitisch en de vrouwen lopen er gesluierd rond, ook de meisjes die we de school zien verlaten lopen er goed ingepakt in witte broeken, witte rokken, witte blouses en witte sluiers bij.

In de loop van de week maken we een tochtje met de locale motorboot naar twee andere eilanden in de atol en bezoeken daar o.a. een school en de locale botenbouwers, we hebben een lunch in een klein restaurant. Op een van de mooie stranden van Uligan hebben we een 'potluck' maaltijd: de jongens zorgen voor vis, kip en bief op de roosters boven het houtvuur en de yachties maken een gerecht uit eigen land (pasta, salades, pannekoeken en chocolate cookies).

Diaserie Maldives

Golf van Bengalen

2010-02-04T05:31:00.000+13:00

Het traject van Thailand via Sri Lanka naar de Malediven (ten zw van India) is 1550 nm (nautical miles), ca. 3000 km en is onze eerste kennismaking met de Indische Oceaan. In Thailand hebben we twee dagen op de Nicobar eilanden doorgebracht, een zeer commercieel gebeuren waar zeker 50 live-a-boards en andere duikboten dagelijks langs de diverse duikplekken trekken, geen aantrekkelijk gebeuren hoewel het water helder en het koraal redelijk zijn en er volop tropische vissen zwemmen. Om 's nachts in een beschutte baai aan een boeitje te mogen liggen, moet een belachelijk hoog bedrag betaald worden. Snel wegwezen dus!

Westwaarts hebben we aanvankelijk weinig wind, maar met wat extra zeilen bij is er een vaartje van 4 nm uit te halen en kan de motor uit. 's Nachts hebben we regelmatig 'squalls', korte buien met veel wind en regen, ze duren ongeveer een half uur, en dan gaat alles weer terug naar normaal. Bij nadering van Sri Lanka neemt de wind toe en moeten er uiteindelijk twee riffen in het grootzeil gelegd worden en de fok ook de helft kleiner. Het wordt een lang etmaal met ook veel grote scheepvaart om ons heen. Ons AIS systeem komt nu goed van pas, daarop kunnen we zien welke schepen bij ons in de buurt zijn, hoe hard ze varen en op welke afstand en binnen hoeveel tijd ze ons gaan passeren. Als dat te dichtbij is, moeten we zelf onze koers aanpassen, want de grote scheepvaart wijkt niet uit en het is de vraag of zij ons kleine jacht gezien hebben op hun radar. Ook een oproep via de marifoon leidt meestal niet tot een reactie van het aangeroepen schip.

Voorbij Sri Langka varen we een paar uurtjes in de luwte van het eiland, maar dan blaast de wind opnieuw vanaf de andere kant, door de engte tussen Sri Lanka en India. De zee wordt ruw en onrustig, we varen nu 70-80 graden aan de wind (20-24 knots) en het wordt een onaangename tocht. Gelukkig hebben we 's nachts het licht van de maan en na 24 uur wordt de wind minder en kunnen we weer wat relaxen. De riffen in het zeil kunnen er na een paar uurtjes ook weer uit en in de late avond van 31 januari varen we op de motor de meest noordelijke lagune van de Malediven binnen en ankeren voor het eiland Uligamu, waar ook zo'n 20 andere jachten geankerd liggen, blijkt de volgende ochtend.

Phuket Thailand

2010-01-12T12:01:00.002+13:00

Phuket is het schiereiland in het zuidwesten van Thailand en sinds de jaren '70 is dit gebied aangewezen als vakantie-eiland voor toeristen. Chalong ligt ten zuiden van de stad Phuket en dit is voor cruisers de plek om douane-zaken te regelen. Ook is hier gemakkelijk een auto of motorfiets te huren om het binnenland te verkennen. Intrigerend is de 'grote Buddha' die vanaf de heuvel over het water uitkijkt. Het blijkt een uitgebreid complex in aanbouw te zijn. Vanwege het aanbrengen van de ogen (echte edelstenen waarvoor een aantal jaar donaties zijn verzameld) staat het hoofd van de Buddha in de steigers. Ook een trappenhuis en galerij staan nog op stapel. De 'Wat Chalong' is een tempelcomplex met een zestal gebouwen in een parkachtige omgeving. Iedere tempel is aan een andere Buddha, monnik of heilige gewijd en de gebouwen zijn rijk ingericht met gouden beelden, grote schilderijen, beeldhouwwerk en vazen met bloemen. Buiten staan rekken met de mogelijkheid om kaarsen of wierook te branden. Op verschillende plaatsen lopen Buddhistische monniken rond in een oranje gewaad.

Phuket heeft ook een eigen pretpark, een soort Disneyland geheel in Thaise sfeer: FantaSea. Aan het begin van de avond maken we een korte ronde over het terrein dat fantastisch versierd en verlicht is en waar we o.a. twee echte witte tijgers zien in hun luxe 'appartement'. Er wordt een internationaal buffet aangeboden in een vorstelijke en grandioos ingerichte banquetzaal en daarna zien we in het grootse theater van het 'Paleis van de Olifanten' een turbulente en spetterende show met fraaie kostuums, licht- en geluidseffecten, acrobatiek, een stukje Thaise geschiedenis en heel veel olifanten.

Aan de westkust liggen een tiental baaien met witte stranden en daarboven torenen de hotels en appartementencomplexen. Op de stranden staan geen palmbomen die voor de nodige schaduw zorgen, dus bieden honderden parasols naast iedere twee strandstoelen een kleurig gezicht vanaf het water. 's Avonds schuivel je met de stroom toeristen mee langs de honderden winkeltjes en restaurantjes. De meeste restaurants hebben de mogelijk binnen of buiten op het terras te eten en gelukkig is overal de muziek op een aangenaam volumeniveau. Dat verandert als je de 'girlie-bars' bezoekt: hier wordt modernere muziek gedraaid en zie je overal meisjes met korte rokjes en hoge hakken op de tapkasten 'dansen'. Je neemt plaats aan een bar en bestelt je drankje. De helft van de bezoekers zijn gewoon nieuwsgierig hoe het er in de Thaise 'nachtclubs' aan toegaat en voor de andere helft zijn het jonge kerels en mannen die later op de avond een afspraakje kunnen maken. Op het strand kopen we met een aantal andere 'yachties' een grote papieren lampion die door de hitte van een brandende pit langzaam met onze wensen voor het nieuwe jaar omhoog gaat.

Diaserie Thailand

Kerstmis in Sunset Valley

2009-12-24T12:24:00.002+13:00

Op de avond voor Kerst zijn we uitgenodigd op het landgoed 'Sunset Valley' waar twee Nederlandse zeilers een fraai en sfeervol resort hebben opgezet. Ook vanaf de veranda van hun eigen ruime houten bungalow is er uitzicht op de paddies, de rijstvelden waarover aan het eind van de dag de zon diep rood ondergaat. Het is een feestje met zowel Nederlandse zeilers als inmiddels op Langkawi gevestigde (ex-)Nederlanders.

Het wordt ook een muzikale avond met een aantal kerstliederen en vervolgens zingen we van iedere provincie minstens een bekende deun. De begeleiding blijkt talentvol en ruim vertegenwoordigd: Ria op het keyboard, Carla met de accordeon en At en Andre op diverse mondharmonica's. De meeste melodieen zijn bekend, de teksten zijn niet altijd paraat. Ook gaan de voetjes van de vloer.
Er is bier en wijn en lekkere hapjes en sushi's om mee te beginnen, gevolgd door kippensoep, diverse salades en vers gebakken stokbrood. Toe een tropische fruitcompote en zelf gebakken cake, we kijken terug op een gezellige en oerhollandse avond. Hartelijk dank Ria en Andre!

Zie ook www.langkawi-holidayhouses.info voor een interessante vakantie en www.tprlangkawi.com voor wie in een appartement in een luxe en fraai complex wil investeren.

Diaserie SunsetValley

Langkawi

2009-12-19T19:12:00.000+13:00

Het noordelijkste eiland langs de kust van Maleisie is een echt zeilersparadijs! De baaien zijn prachtig om doorheen te varen en bieden volop goede ankerplekken met her en der kleine strandjes om met andere zeilers een glaasje te drinken en de zon te zien ondergaan. Ook op Langkawi worden we tijdens een bustour met muziek en dans verwelkomd, proeven locale hapjes en gerechten en leren de legende van prinses Mahsuri (10e eeuw).

In Telaga Harbour liggen we opnieuw leuk voor anker en maken we een tochtje naar het zeer professionele kabelbaancomplex met behalve de kabelbaan zelf twee grote ronde platforms en een meterslange hangbrug met spectaculaire vergezichten, een prachtige ervaring! Overal in de omgeving gezellige restaurantjes met terrassen op het strand of aan de haven waar zowel locaal als westerse voedsel (pizza, steakjes) wordt bereid. Een mooie gelegenheid kennis te maken met nieuwe (o.a. Nederlandse) zeilers en afscheid te nemen van onze vrienden uit de Rally.

Kuah is de hoofdstad van Langkawi en hier vinden we volop winkels en supermarktjes om onze vooraad aan proviand en scheepsbenodigdheden aan te vullen. Tabak en alcohol worden hier belastingvrij verkocht, dus ook voor onze komende tocht door islamistische landen waar geen blikje bier te koop is, moeten we even vooruit denken. In het Suez kanaal kunnen we nog autoriteiten aan boord verwachten die we naast de wettelijke tarieven, met sigaretten tevreden moeten stellen, dus hier inkopen dan maar. De zee-arend met witte kop en bruine vleugels, waarvan we dagelijks diverse exemplaren boven het water zien jagen naar vis, is het symbool van Langkawi en op 'Eagle square' in Kuah staat een meer dan levensgroot standbeeld op de uitkijk over de baai.

Diaserie Langkawi

Penang eiland

2009-12-03T12:03:00.000+13:00

Waar de Straat van Malakka weer wijder wordt, ligt het eiland Penang dat met een lange brug met het vasteland van Maleisie verbonden is. Met ruim 20 jachten liggen we achter een klein eilandje aan de zuidoost kant van Penang geankerd om op 30 november in een kleine vlootschouw gezamenlijk onder de brug door te varen naar de Tanjong City Marina in het hartje van het historische Georgetown, de hoofdstad van Penang. Daar worden we 's avonds opgewacht door een groep van zo'n 25 jeugdige trommelaars die een geweldige show op hun grote en diep doorklinkende trommels geven. Ook locale dansers en danseressen in kleurrijke kostuums zorgen voor een boeiend programma van traditionele dansen.

Een vast item op de tourtjes in Maleisie is een bezoek aan een projectontwikkelaar met voor buitenlanders mogelijk interessante investeringen in een appartement, huis of villa. Keus te over en voor aantrekkelijke prijzen. De slogan van Maleisie op dit gebied is 'MM2H' (make Malaysia your second home) en daarbij wordt het voor zeilers aantrekkelijk gemaakt je boot zonder moeilijke regels te importeren. De tour wordt afgesloten met een uitgebreid buffet en het optreden van twee leeuwen die op de muziek van trommel en bekkens de nodige aandacht krijgen.

De top van de heuvel van Penang is te bereiken met een treintje dat een zeer steil parcour moet afleggen. De tocht duurt 30 minuten en dan hebben we een fraai uitzicht over de stad en het water tussen Penang en het vasteland. Interessant en bijzonder is een Hindoe tempel op de heuvel, die in kenmerkende pastelkleuren is geschilderd. De afdaling is opnieuw best spannend, maar verloopt zonder problemen.

Kek Lok Si is een zeer uitgebreid Buddhistisch tempelcomplex met diverse gebouwen, stijlen, trappen, torens, beelden en paviljoenen. Je kunt er uren ronddwalen en nog steeds nieuwe ruimtes en details ontdekken, heel fascinerend. Het locale visrestaurantje bij de marina is echt een belevenis door de openheid van de keuken, de eenvoud van het restaurant en de uitstekende smaak van de vis, garnalen en mosselen.

Diaserie Penang

Malakka en de Straat van Malakka

2009-11-27T11:27:00.000+13:00

In de tijd van de Verenigde Oostindische Compagnie (VOC, 17e eeuw) was Malakka een tussenhaven voor de Nederlandse handelsschepen op weg naar en van Batavia en de Molukken. Hier konden vers water, vlees en groenten ingenomen worden en een deel van de waren verhandeld. Er zijn nog diverse gebouwen uit die tijd, al dan niet gerestaureerd, bewaard gebleven w.o. de kerk en het stadthuys. In 2008 is Malakka door de Verenigde Naties op de lijst van cultureel wereld erfgoed geplaatst en daarmee heeft Maleisie extra geld gekregen om de historische gebouwen en plaatsen uit de Portugese, de Hollandse en de Engelse tijd op te knappen. In het Stadthuys is een uitgebreid en interessant museum gevestigd waar ook veel herinneringen aan het VOC verleden een plaats hebben gekregen.

In Jonkerstraat loop je tussen oude pandjes waarin veelal winkeltjes gevestigd zijn. Bij Low Yong Mow, een van de vele Chinese eethuisjes hebben we een ontbijt met dimsum's, dit zijn met heerlijk varkensvlees of garnalen en groenten gevulde deegpakketjes die in grote manden gaar gestoomd worden. En hierbij drink je jasmijnthee zoveel als je wilt.
Ook heel interessant is het museum van Cheng Ho, de grote Chinese zeevaarder die vanaf 1406 in opdracht van de keizer van China met een zeer grote handelsvloot de wereld heeft verkend en in kaart gebracht. In zeven grote reizen bezocht hij vele landen, dreef er handel en knoopte vriendschappelijke en diplomatieke relaties aan. Er wordt steeds meer vermoed dat Columbus in het bezit van zeekaarten moet zijn geweest die door cartografen in dienst van Cheng Ho getekend waren en vervolgens doorverhandeld. In Malakka heeft Cheng Ho een uitgebreid depot voor zijn handelswaar gehad en tussen zijn reizen door heeft hij hier gewoond en handel gedreven.
Vanaf de heuvel heb je een mooi uitzicht over Malakka en de Straat en in de restanten van de oude kerk zijn veel grafstenen van Nederlanders uit de 17e eeuw te bekijken. Onderaan de heuvel staat nog een poort van het fort dat destijds door de Nederlanders gebouwd is.

Eenmaal weer een boord zeilen we verder noordwaarts waar we na een dag al in slechter weer terecht komen en uitwijken naar de Admiral marina nabij Port Dickson. De marina blijkt onderdeel van een redelijk prestieus appartementencomplex te zijn met een fraai koloniaal clubhuis waarin ook een restaurant en bar zijn gevestigd en we kunnen gebruik maken van de swimming pool!
Weinig wind verder langs de kust en met een tussenstop in Port Klang, de haven van Kuala Lumpur (de hoofdstad van Maleisie) en een nachtje doorvaren, bereiken we het eiland Penang.

Diaserie Malacca

Puteri Harbour marina

2009-11-23T19:50:00.002+13:00

Van de nieuwe en grootse ontwikkelingen op bouwgebied krijg je al een goede indruk bij de nadering van de mooie en luxe Puteri Harbour marina. Op de achtergrond zie je de nieuwe staatsadministratie gebouwen. Ook het 'clubhuis' van de jachthaven is een modern gebouw met op de parterre de receptie en op de eerste etage onder meer een uitgebreide maquette van de toekomstige ontwikkelingen van de omgeving. Een fraaie palmentuin zorgt voor schaduwrijke zitjes en het uitzicht vanaf het terras van het restaurant is als in een oase.

En wat een verrassing als we ontdekken dat er nog drie andere boten met (ex-)Nederlanders zijn, waaronder onze vrienden Hans en Fien van 'Pelikaan' uit Sydney! We hebben een sushi-party aan boord van 'Alexandra' en leren zo ook Rob en Jacqueline van 'Mary Eliza' beter kennen. Wanneer er een verzoek van de marina komt om aan een kleine vlootschouw deel te nemen, besluiten we met de hele Nederlandse club te gaan en zowel de boot als onszelf te pavoiseren. Hans van Fien wint met zijn Thaise muts de hoofdprijs en ook Fien weet haar kapsel subtiel te bedekken. Rob blijkt geweldig goed trompet te kunnen spelen en al snel hebben we een Hollands repertoire over het water schallen. Ook Henk en Loes van 'Gentle Lady' die 50 jaar geleden naar West Australie geemigreerd zijn, doen voluit mee. Terug in de marina zet Rob nog wat internationaal bekende songs in en aan boord de andere jachten wordt enthousiast meegezongen en meegeklapt.

Weer een andere avond hebben we een muzieksessie van verschillende yachties en Rob doet daar niet onverdienstelijk aan mee. De bekende liedjes worden door iedereen meegezongen en al snel staan de meeste yachties op de dansvloer. De medewerkers van de marina hebben een heerlijke BBQ opgestart en het is opnieuw een gezellige tijd met elkaar.
12 November worden we verrast door een Hollandse verjaardagsserenade naast de boot en 's avonds hebben we een gezellige party op de steiger. De bodem van de dinghy doet dienst als tafel, Hans maakt de blits met het ontsteken van een paar meter sfeerverlichting en diverse scheepskoks hebben voor een lekker hapje bij de drankjes gezorgd.

Diaserie PuteriMarina

Sail Malaysia Rally

2009-11-08T17:00:00.000+13:00

In Danga Bay dat vlakbij de nieuwe Puteri marina in het zuiden van Maleisie ligt, hebben we een aantal interessante presentaties over het zeilen langs de kust van Maleisie en een tentoonstelling me maquettes over de toekomstige ontwikkelingen in de Staat Johore. Soms krijg je het idee in Dubai terecht te komen: futuristische gebouwen om in te werken en te wonen. Wie geinteresseerd is in het investeren in een luxe appartement moet dat hier en nu doen!

In de avonden worden we op heerlijke buffetten getrakteerd met allerlei locale gerechten. De eerdte avond waren we echter blij onze paraplu's bij ons te hebben, omdat het maar bleef regenen. Gelukkig konden we een aantal tafels en stoelen op de overdekte veranda's plaatsen zodat we toch van de heerlijke gerechten konden genieten. De volgende avond werkte het weer gelukkig mee en kregen we op het centrale podium diverse mooie dansen te zien. Met name de finale waaraan alle zeilers werden uitgenodigd mee te doen, was een spectaculaire happening met elkaar.

Vervolgens is er een bustour in en rond Johore Bahru georganiseerd. De Sultan Abu Bakar moskee is een zeer fraai gebouw met veel details waaraan van 1892 tot 1900 werd gebouwd. En ook het Johore administratiegebouw is een nu uniek gebouw waarvan de 64 meter hoge, vierkante toren uitkijkt over het centrum van de stad. Alles wat je zou willen weten over het kweken en verwerken van ananassen vind je in het speciale 'Muzium Nanas'. En dan bevinden we ons op de de meest zuidelijke plek van Malaysia en ZO-Azie en kijken uit over de Straat van Johore en van Singapore waar altijd veel boten geankerd liggen. Het nieuwe administratieve centrum van de Staat Johor waar ook alle ambtenaren moeten komen wonen is in een nieuwe wijk gepland waar er zoveel ruimte beschikbaar is dat ieder gebouw wel een paleis lijkt te worden. Erg mooi en ook educatief is een monument waarin de geschiedenis van Maleisie beschreven wordt en het wapen van de Republiek te zien is.

Diaserie SailMalaysia

Belitung en afscheid van Indonesie

2009-10-29T14:00:00.001+13:00

Aan de zuidoost kust van Sumatra ligt het eiland Belitung, in Nederland bekend van de tin die door de maatschappij Billiton daar geexploiteerd werd. We worden hier hartelijk verwelkomd en er zijn weer leuke en mooie presentaties met muziek en dans door zowel volwassenen als de kinderen van Belitung. Op het strand worden de dinghy's bij aankomst steeds netjes naast elkaar gelegd en de activiteiten in de lucht trekken met name in het weekend veel locale bezoekers. Regelmatig worden we aangesproken door leerlingen die hun engels willen oefenen en een praatje aangaan. En natuurlijk willen ze met de buitenlanders op de foto!
Het welkomstdiner, tevens afscheidsfeest voor de deelnemers aan de Rally door Indonesie, is een prachtige happening met bijzondere muziek, het aanbieden van cadeautjes, een uitgebreide rijsttafel en opnieuw veel dans en muziek en het is de bedoeling dat wij daaraan ook zelf een bijdrage leveren.

Met de bus gaan we naar het terrein (voorheen Juliana Park) waar een layang layang festival wordt gehouden, een vliegerfestijn met vliegers in alle kleuren, vormen en formaten. Het is fantastisch om tussen de vliegeraars rond te lopen en naar de capriolen in de lucht te kijken. In een traditioneel houten huis met veranda worden we met een welkomstdans opgewacht en gebruiken we de lunch, in kleine groepjes zittend op de grond rond een rijstpan en diverse gerechtjes. De traditie schrijft voor dat deze maaltijd met de (rechter)hand gegeten moet worden, er wordt dus geen bestek verstrekt. Mooi en interessant was vervolgens ons bezoek aan Kampong Bali, het dorp waar Balinezen wonen en hun tradities in ere houden. Muziek, dans, lekkere hapjes en de jongeren van het dorp die ons met hun meer dan levensgrote poppen, kwade geesten waarschijnlijk, de schrik op het lijf willen jagen. Veel plezier bij iedereen in ieder geval.

Na de laatste formaliteiten met de Indonesische autoriteiten afgehandeld te hebben, kunnen we vertrekken. De eerste twee nachten en dagen hebben we totaal geen wind, dus wordt er op de motor gevaren. Ook passeren we wederom de evenaar. Woensdagavond naderen we Singapore en het is even goed uitkijken om de scheepvaartroutes veilig over te steken. Er staat inmiddels wat wind en we kunnen de rest van de nacht op het zeil verder. 's Morgens zien we hoeveel tankers, vracht- en containerschepen er geankerd liggen en ook door de scheepvaartroutes zien we regelmatig grote gevaarten voorbijschuiven. We volgens de kustlijn van Singapore en draaien dan de Johor rivier op: rechts ligt Singapore en links Maleisie. Nabij Johor Bahru liggen we inmiddels in de gloednieuwe en luxe Puteri marina.

Diaserie Belitung

Java

2009-10-18T16:00:00.001+13:00

Met een kleine groep zeilers uit de Rally maken we een georganiseerde bustocht over midden Java. In Solo brengen we een bezoek aan een batik atelier annex showroom. Met behulp van was en diverse verfbaden worden op kunstige wijze kleurige patronen op katoenen lappen aangebracht. Het tempelcomplex Prambanan is de oudst bewaard gebleven herinnering aan de Hindoe periode. Er wordt nog steeds uitgerbeid aan de restauratie gewerkt, mede als gevolg van de schade van een aardbeving van een aantal jaar geleden. 's Avonds genieten we in de open lucht van een fantastisch muzikaal theaterstuk met gamelan muziek en dans, waarin het verhaal van de Ramayana wordt uitgebeeld.

In Yogyakarta krijgen we een rondleiding in het Kraton, het paleis van de sultan. De bewakers van het Kraton, te herkennen aan hun blauwe tuniek, bruine gebatikte rok en op de rug gedragen 'kris' (soort dolk), zijn vrijwilligers, oude getrouwen van de sultan, wijze mannen, die steeds een dag in de twee weken dienst hebben.

De Borobudur is een prachtig en indrukwekkend monument, gebouwd op een heuvel, dat in negen rondgangen de Buddhistische visie op de kosmos weergeeft. Op ieder niveau zijn op de wanden van de galerijen zeer gedetailleerde gebeeldhouwde taferelen aangebracht die de verschillende stappen naar het bereiken van het Nirwana, de hemel, uitbeelden. Naarmate we hoger komen zien we mediterende Buddhas (in steen) met op de bovenste drie etages de zgn. stupa's waarin eveneens Buddha beelden hebben gestaan.

Ook bezoeken we tijdens de tour diverse locale restaurants en werkplaatsjes voor hout, leer en zilver, winkels en een museum en iedere avond vinden we een gastvrij hotel met voor ons gereserveerde kamers. Een leuk weekje weg van de boot en op ontdekkingstocht in midden Java.

Diaserie Java

Karimunjawa

2009-10-11T09:00:00.000+13:00

De eilandengroep Karimunjawa ligt 80 km ten noorden van Samarang op de noordkust van Java en we liggen aan de westkant van het hoofdeiland Karimunjawa geankerd. Op zaterdag worden we uitgenodigd voor een welkomstfeestje en iedereen heeft zeer zijn best gedaan er een geslaagde avond van te maken. Er zijn toespraakjes, een locale zanger, een fraai buffet en een gamelan orkest met zowel danseressen als een groep jonge en stoere binken. Na de maaltijd verschijnen er fraai geklede figuren uit de oude sagen op het toneel en er worden heuse gevechten tussen de goede en de slechte karakters geleverd. Vervolgens blijken we ook zelf deel van de verhalen te gaan uitmaken en met een houten masker op je neus gedrukt dansen we naar beste vermogen met de andere helden mee.

Zondagmorgen zijn de bewoners van Karumunjawa op het centrale plein van het stadje verzameld met opnieuw gamelan muziek, dansen, tai kwondo gevechten en iets te eten en te drinken. Het is ook voor de mensen zelf feest en er wordt genoten van de voorstellingen. Veel dames hebben lekkere hapjes gemaakt en we proberen de locale specialiteiten. Na afloop maken we een 'jalan jalan', een wandeling door het dorp en eindigen in de haven met de vissersboten die iedere nacht de zee opgaan.

Diaserie KarimanJawa

Bali

2009-10-04T16:55:00.000+13:00

Varend langs de noordkust van Bali zien we diverse hoge bergen op het eiland waarvan er enkele over vulkanische krachten beschikken, een indrukwekkend gezicht. Lovina Beach is opnieuw een verzamelplaats voor deelnemers aan de Sail Indonesia Rally. Op het tourtje door noord Bali bezoeken we een Hindoe tempel, de locale markt en het museum van de regio. De lunch begint met het proeven van de verschillende bieren van de locale Storm brouwerij, gevolgd door een uitstekend buffet, een zgn rijsttafel. In de prachtige tuinen en gebouwen van het Buddhistische klooster worden de benen gestrekt waarna we een zilversmid bezoeken alvorens een verfrissende duik kan worden genomen in de door een heetwaterbron gevoede baden (net beneden de omgevingstemperatuur).

's Avonds op het strand zitten we rond het gamelan orkest dat traditionele Balinese muziek op gongen, xylofoons, trommels en fluiten ten gehore brengt. Knappe en slanke meisjes in fraaie kostuums maken ingewikkelde danspassen, atletische hoofdknikken en subtiele vingerbewegingen. Heel sfeervol en op vrijdagavond worden we op een spectaculaire dansshow getrakteerd ter verwelkoming van de vloot, gevolgd door een uitgebreid en gezellig diner in een van de restaurants langs de 'boulevard'.

Zondagavond komt eerst het jonge Balinese talent met een kleurrijke en professionele presentatie, waarna we voor of achter het scherm van het eveneens op het strand opgebouwde wajangtheater plaatsnemen. Achter het scherm brandt een olielamp en heeft de wajangverteller zich met de 'kulits' (de platte wajang poppen) geinstalleerd. Naast hem zitten de leden van het gamelan orkest met hun instrumenten. Het is jammer dat we de Bahasa Indonesia (de Indonesische taal) niet verstaan, maar met veel muziek en een uitgebreid verhaal van de verteller komen de verschillende figuren uit de oude legenden als schaduwen op het scherm tot leven. De voostellingen kunnen uren lang doorgaan waarbij de toeschouwers met de goede en slechte karakters meeleven om gelouterd door de wijsheid van hun helden hun leven opnieuw op te pakken.

Diaserie Bali

Lombok

2009-09-26T04:31:00.002+12:00

Medana Bay op de NW punt van Lombok is een 'officiele' stop in de Sail Indonesia Rally. Het is goed en gemakkelijk ankeren in de baai, er is een prachtige landingsplaats voor de dinghy's en onder de palmen is een gezellige ontmoetingsplaats waar ook medewerkers van de Medana marina zeer behulpzaam zijn met info over tourtjes en bezienswaardigheden in de buurt. Het dorp naast de marina is zeer betrokken bij de activiteiten voor de Rally: er is hulp bij het verkrijgen van diesel en water, we kunnen de was laten doen, er worden dagelijks maaltijden gekookt en er zijn shopjes met locale souvenirs.

Een ander project van het dorp is het opnieuw planten van een rif in de baai. Iedereen kan een stukje koraal op een betonblok met de naam van je boot (of je man of je kleinkind) planten zodat met een jaar of 2, 5 of 10 er weer een gezond rif in de baai ligt dat ook weer vissen en andere zeebewoners aantrekt. Er is veel belangstelling van de deelnemers aan de Rally om hieraan een bijdrage te leveren.

Op de welkomstceremonie worden we zeer verrast door de prachtige kostuums en traditionele muziek die ten gehore wordt gebracht. Alles verloopt zeer professioneel en is een boeiend schouwspel. Het diner voor de deelnemers en locale hoogwaardigheidsbekleders en gasten is vegetarisch met gekookte vis en voortreffelijke vissate's. Ook de diverse groenten zijn zeer smakelijk klaargemaakt. Een heuse moslim band met gesluierde moslima danseressen zorgen voor swingende muziek met her en der wat Arabische noten.

Diaserie Lombok

Rinca en Komodo

2009-09-25T02:19:00.001+12:00

Rinca en Komodo zijn heuvelachtig en op het moment zeer droge eilanden, maar ook mooi en gelegen tussen Flores en Sumbawa. Beide eilanden maken deel uit van het 'Komodo National Park' en zijn bekend om de zeer grote reptielen die er hun woonplaats hebben, de 'Komodo dragons'. Dit zijn 's werelds grootste hagedissen die ruim 3 meter lang kunnen worden en meer dan 100 kg kunnen wegen. Ze voeden zich met andere dieren waaronder herten en waterbuffels die eveneens in dit National Park leven.

Op beide eilanden zijn een aantal wandelingen en hikes uitgezet die je altijd met een locale gids maakt. Die weet waar de reuzenhagedissen meestal verblijven en waar de plaatsen zijn waar de waterbuffels en herten komen om te drinken. We maken de wandelingen aan het eind van de dag en dat levert behalve de genoemde dieren ook een indruk van de vegetatie en overige bewoners van de parken op.

Diaserie Komodo

Noordwest Flores

2009-09-13T12:00:00.000+12:00

Linggeh is een vissersdorp waar we hartelijk ontvangen worden. In de loop van de dag komen er diverse vissermannen en later ook kinderen met hun kano langs om een praatje te maken en te kijken of er ook iets te halen valt. En in de loop van de middag bezoeken we met de bemanning van twee andere boten het dorp, hetgeen voor beide partijen een belevenis en leuke ontmoeting is.

Iets geheel anders is de wat grotere stad Labuanbajo waar we onze ogen uitkijken op de kleurige traditionele boten die in de haven afgemeerd liggen. Zelf liggen we net iets buiten de stad voor anker en we maken gebruik van de diensten van locale jongeren die ons met hun voor toeristen 'omgebouwde' vissersbootjes naar de stad brengen. Onderweg worden de diverse souvenirs aangeboden w.o. houten maskers.

Diaserie Flores

Traditionele botenbouwers

2009-09-07T11:00:00.000+12:00

Ten zuiden van Sulawesi liggen het atol en eiland Bonerate. De bewoners van 'Pulau Bone Rate' staan bekend om de traditionele houten schepen die hier gebouwd worden. Op het strand naast het dorp staan zeker 50 kleine en grote schepen in aanbouw. Overal wordt gezaagd en getimmerd, maar er is natuurlijk altijd tijd voor een praatje en uitleg over de kunst van het boten bouwen. Zowel nieuwbouw alsook reparatiewerk, een nieuwe boeg bijvoorbeeld, worden hier op traditionele manier uitgevoerd.

Diaserie Bonerate

In de baai van Hoga eiland

2009-09-05T05:43:00.002+12:00

Op 30 augustus pikken we een ankerboei op in de rustige baai voor het eiland Hoga. Er is een prachtig wit strand waar het gezellig is 's avonds de andere yachties te ontmoeten bij een kampvuur. We vieren die week een 40-jarig huwelijksfeest met een sunset dinner op het strand. Het blijkt prachtig snorkelen en duiken te zijn op het rif dat slechts een paar 100 meter van onze boot verwijderd ligt.

Een bezoek aan het dorp op stelten van voormalige zeezigeuners is ook een belevenis. Voorheen leefden de families op hun boten en vormden zo 'drijvende dorpen'. Met de steltwoningen blijft er een directe band van de bevolking met de zee. De meeste mannen gaan dan ook overdag danwel 's nachts de zee op om te vissen. We maken 's avonds kennis met Nederlandse Geertje die een kleine duikonderneming runt, maar ook al 14 jaar bezig is de ex-zeenomaden in het dorp te helpen met scholen, onderwijzers en een aantal kleine (commerciele) projecten. Een moeilijk maar interessant initiatief.

Slideshow Hoga Harbour

Manado en Bunaken

2009-08-29T03:24:00.000+12:00

Na de Vlootschouw gaan we 's morgens met de dinghy naar Manado en bezoeken daar o.a. het postkantoor, het museum en de markt. 's Middags laten we de stad achter ons en varen terug naar Wori Bay om vandaar een boot te regelen voor een aantal duiken op de schitterende steile koraalwand van het eiland Bunaken.

25 Augustus beginnen we aan de terugweg naar het zuiden. Komend vanaf de Molukken hebben we stroom en wind mee gehad, maar nu hebben we beiden tegen en voor de tocht naar het Wakatobi marine national park aan de zuidoost punt van Sulawesi hebben we vijf etmalen nodig. Onderweg worden we verrast door walvissen, waarschijnlijk pilot walvissen. Een duikt plotseling vlak naast de boot op. Regelmatig zien we ook de spuiten van een groepje walvissen iets verder bij ons vandaan.

Slideshow Bunaken

Sail Bunaken

2009-08-20T11:24:00.001+12:00

Voor de zeilrace van Bitung naar Bunaken hebben we drie Indonesische bemanningsleden aan boord: Michael, Fonda and Belgis. We starten met een korte race in de Straat van Lembeh waar ook diverse marineschepen geankerd liggen. We hebben windkracht 5 en dat is voor de bemanning hard werken om op het juiste moment de juiste lijnen aan te trekken of te laten vieren. De finish van de eerste race is tevens de start voor de tocht gedurende de nacht naar de noordkant van Sulawesi tegenover het eiland Bunaken. Opnieuw een nieuwe ervaring voor de bemanning, maar de wind wordt gedurende de avond minder en af en toe moet de motor aan. In het donker passeren we de finish en varen Wori Bay in om te ankeren.

De volgende morgen na een paar uur slaap en een ontbijt bezoeken we met de dinghy het dorpje in de baai en terug aan boord maken we ons klaar om deel te nemen aan de grote Sail Bunaken Vlootschouw die afgenomen wordt door de president van Indonesie. Vooraan in de vloot vaart het USA vliegdekschip 'George Washington' waar regelmatig vliegtuigen en helikopters op landen. Dan volgt een uitgebreide 'oorlogsvloot' van marineschepen uit Indonesie, Maleisie, Singapore, Thailand, Australie en Nieuw Zeeland, Taiwan, Korea en Japan. Vervolgens vaart een konvooi met Indonesische regeringsschepen voorbij (douane, controleschepen voor de visserij, quarantaine, kustwacht, etc.). Dan zeilen er een aantal volledig getuigde 'tallships' voorbij en vervolgens een ongelooflijk groot aantal kleine motorbootjes in allerlei kleuren en soorten uit de stad Manado, eveneens tegenover het eiland Bunaken. Alle bootjes zitten afgeladen vol met zwaaiende en zingende mensen. En als hekkensluiter volgt onze (internationale) vloot, netjes in twee rijen naast elkaar, en ook wij zwaaien allemaal uitgebreid naar de rood-wit versierde loge van de president. Tegen het eind van de Vlootschouw vliegen er diverse formaties vliegtuigen en straaljagers over die acrobatische toeren uithalen.

Op de kades zien we honderden en honderden mensen en ieder plekje langs de waterkant is wel ingenomen. Later horen we dat er bijna geen verkeer meer in de stad heeft gereden en dat is een uitzondering, want het is altijd druk in een stad als Manado. De enige tegenvaller tijdens de Vlootschouw zijn de donkere, bijna zwarte wolken waaruit een half uur lang een flinke plensbui valt. Voor de deelnemers en toeschouwers maakt dat allemaal niet zoveel uit, maar de foto's en video's hadden wat kleuriger kunnen zijn.

Diaserie Vlootschouw Sail Bunaken

Bitung in noordoost Sulawesi

2009-08-16T04:10:00.000+12:00

Zondag 9 augustus bereiken we na een prachtige zeiltocht de ankerplaats in het kanaaltje tussen het eiland Lembeh en de stad Bitung. Op de kant staat een ruime hoeveelheid vlaggen te wapperen en het is een fraai gezicht als er steeds meer schepen (40) voor anker gaan. Vanwege het begin van de vakantie zijn er optochten van de verschillende scholen en dat is een kleurrijk en muzikaal spektakel waar de bewoners van Bitung duidelijk van genieten.

We maken een dagtocht naar de 'Minahasa hooglanden' waar het koelere klimaat en de vruchtbare vulkaangrond goede condities zijn om groenten en fruit te verbouwen op de speciaal aangelegde terrassen. Onderweg bezoeken we een van de tunnels die de Japanners tijdens de oorlog in de bergen uithakten als bescherming voor henzelf en als opslag van voorraad en wapens. We passeren diverse monumenten en genieten van fraaie uitzichten. Later in de week bezoeken we het Tangkoko National Park en maken daar een interessante wandeling.

Vrijdag 14 augustus is er een welkomstdiner voor alle deelnemers aan de Rally en dat is een heel gezellige avond met prachtige kostuums, locale dansen en muziek, een aantal toespraakjes en lekker eten natuurlijk.

Diaserie Bitung

Verblijf in Ambon

2009-08-07T10:00:00.000+12:00

In de loop van de week ankeren er meer dan 70 boten aan de visserswerf in Ambon. Wanneer de tankwagens met diesel arriveren, verschijnen er steeds meer jerrycans op de kade, rustig op je beurt wachten dus. Ook water moet met behulp van jerrycans aan boord worden gebracht (gelukkig hebben wij onze eigen watermaker en is er nog voldoende diesel in de tanks).

De welkomst ceremonie is best bijzonder met vertegenwoordigers uit Ambon en de provincie van de Molukken. Er zijn een aantal toespraakjes, locale dans en muziek en een uitgebreide BBQ annex rijsttafel voor alle deelnemers en genodigden.

Voor openbaar vervoer zijn we aangewezen op de gele 'bemos' (busjes voor 8-10 personen) en de 'ojeks' (betjaks, fietstaxi's). Er is veel verkeer in Ambon stad en we komen zelfs in de file terecht. Een indrukwekkend standbeeld van de vrijheidsstrijder Pattimura valt zelfs in de drukte op.

Vrijdagmorgen 7 aug. om 10.00 uur is de start van de zeilrace Ambon - Bitung (op de NO punt van Sulawesi). Er staat een prachtige wind en het is een prachtig gezicht de gehele vloot de haven van Ambon uit te zien varen. De eerste nacht is de zee aanvankelijk onrustig met grote golven van achteren, maar vanaf 12 uur 's nachts wordt de zee kalm, de wind blijft staan en met 2 knopen stroom mee vliegen we vooruit. Mooie tocht!

Diaserie Ambon2

De fam. Ollong in het dorp Hila

2009-08-03T12:08:00.002+12:00

Op uitnodiging bezoeken we de familie Ollong in het dorp Hila aan de noordkust van het eiland Ambon. We worden ontvangen door de heer en mevrouw Ollong die beiden in of vlakbij Hila geboren zijn, maar na de onafhankelijkheid van Indonesie naar Nederland verhuisd zijn. Hun jongste zoon is Riad die in Nederland geboren en opgevoed is en sinds drie jaar in Hila woont. Hij heeft hier een verwerkingsbedrijfje voor nootmuskaat opgezet. Boeren uit de directe omgeving komen hun oogst naar de grote schuren achter het woonhuis in Hila brengen, maar ook vanuit Banda worden er zakken noten per schip aangevoerd. Om het vocht uit de vruchten te krijgen worden ze uitgespreid in grote houten bakken waaronder ventilatoren draaien. De nootmuskaat bestaat uit een harde noot met daaromheen een dunne rode laag, de 'bloem'. De rode delen worden verwerkt tot 'foelie', de noten zelf worden vroeg of laat vermalen tot nootmuskaat(poeder). De foelie moet zeer nauwkeurig gecontroleerd en uitgesorteerd worden en daar zijn dagelijks zo'n 20-30 dames mee bezig.

Om 4 uur wordt er gestopt met werken. Een van de nichtjes van Riad viert vandaag haar verjaardag en de dames kunnen de muziek voor het verjaarspartijtje niet weerstaan en beginnen spontaan te dansen. Ook Mariet moet eraan geloven.

Met Riad bezoeken we later het Fort Amsterdam, een fysieke herinnering aan de tijd dat de Nederlanders de baas waren op Ambon. We constateren dat het interessant is dat een jonge Nederlandse ondernemer met voorouders van de Molukken, nu zelf werkzaam is in de specerijen.

Vijf minuutjes verder met de 'ojong' (betjak) komen we bij een nog ouder monument: een kleine moskee, oorspronkelijk in 1414 gebouwd en in 1664 verplaatst naar de huidige locatie. Het dak is bedekt met 'pannen' van bladeren van de sagopalm en ook verder zijn alleen natuurlijke bouwmaterialen gebruikt (behalve de luidspreker in de toren die zoals in veel moskeeen de muezzin, de oproeper tot het gebed, vervangen heeft).

Diaserie Hila

Aankomst in Indonesie

2009-07-31T23:00:00.000+12:00

We varen 's nachts met een halve maan achter een bewolkte hemel. De eerste eilanden van de Molukken liggen inmiddels achter ons en we zien een helder licht knipperen op de punt van de haven van Ambon. Als we de grote diepe haven invaren wordt de wind steeds minder. Na een uurtje zien we overal lichtjes tegen de berg aanliggen: Kota Ambon, Ambon stad. Het valt nog niet mee een ankerplekje te vinden want het water is overal diep tot vlak bij de kant.

De volgende morgen komt er een bootje van de Rally organisatie langszij en ze vragen of we aan de kade bij de Vismarkt komen liggen. De Rally heeft daar plaatsen gereserveerd en ook kunnen we er douane etc. ontmoeten en afhandelen. Er staan volop mensen om onze landvasten aan te pakken en alles verloopt in een relaxte sfeer. Om 12 uur horen we via luidsprekers vanaf een kleine moskee hier vlakbij het middaggebed. Even wennen, Indonesie is een moslim land, hoewel in de Molukken ook veel chistenen wonen.

Eenmaal aan de wal zien we dat er een soort plein met restaurantjes en winkeltjes is gebouwd en ook een Infocentrum, douches, etc. Ziet er allemaal gezellig uit hoewel de meeste boten van de Rally nog moeten arriveren. Zaterdagmiddag nemen we een Bemo (busje) naar de stad en krijgen een eerste indruk van het bruisende economische leven.

Diaserie Ambon

Twee weken in Darwin

2009-07-25T21:58:00.003+12:00

13 Juli komen we aan in Fannie Bay in Darwin en de eerste dagen zijn we druk met het organiseren van onze reis naar Indonesie. We nemen deel aan de Rally Sail Indonesia en in de Darwin Sailing Club ontmoeten we leden van het organisatie comite die aanvullende informatie voor ons hebben. Ook maken we kennis met een aantal deelnemers waarmee we gezellig een biertje drinken en een heerlijke maaltijd gebruiken. Dinsdag is de grote en laatste Infodag in het Holiday Inn Hotel. Er zijn interessante sprekers en presentaties en ook hier ontmoeten we nieuwe deelnemers waaronder een Nederlander en twee Belgen en twee Australiers die we zeven jaar geleden in Mooloolaba hebben ontmoet. We moeten ons 'sociale paspoort' bij de Indonesische ambassade aanvragen en we krijgen een duiker onder de 'Alexandra' om te controleren of er geen gevaarlijke aangroei van mosselen etc. op het onderwaterschip zit voordat we een van de marina's in Darwin in mogen. Woensdag kunnen we afmeren in Tipperary Waters marina en vandaaruit willen we verdere klussen en boodschappen organiseren. Er rijdt een bus naar de stad, er zijn wasmachines en opnieuw ontmoeten we andere deelnemers aan de Rally.

Het is warm in Tipperary marina en we spannen de zonnetenten over de boot. Zaterdag 18 juli is de officiele start van de Rally, maar we hebben besloten ons vertrek uit te stellen en direct naar Ambon te zeilen waar we weer aansluiten bij de rest. Zaterdag bezoeken we het mooie 'Northern Territory' museum met een prachtige Aboriginal kunstcollectie, een origineel gepresenteerde natuurlijke historie (vlinders, salamanders, schelpen, etc.) en op video het verhaal van Sweetheart, de zoutwaterkrokodil die in deze omgeving zoveel overlast en doden veroorzaakt heeft en uiteindelijk in het museum beland is (opgezet). We zijn samen met nieuwe kennissen Susan en Keith uit Engeland die met hun jacht 'Baccus' ook verlaat zijn doordat hun generator er drie dagen geleden mee ophield. Na een koffie op het terras van het museum wandelen we door een soort duingebied naar het strand waar de jaarlijkse 'Beer Can Regatta' plaatsvindt. Heel wat mensen uit Darwin hebben hun best gedaan uit lege bierblikjes iets snels en zeewaardigs te bouwen (de kinderen gebruiken limonadeblikjes). 's Morgens kunnen de vaartuigen bekeken worden en 's middags vinden de races plaats. We vinden een beetje verkoeling in de schaduw van Mindil Market waar ook op zondag volop kraampjes opgesteld staan voor een snack of een drankje of om een souvenier, zonnehoed, massage of (aboriginal) kunstwerk te bekijken of aan te schaffen.

Het leven in de marina is best plezierig hoewel er nog klusjes op de lijst staan. Woensdag kunnen we boodschappen doen in het grote Casuarina winkelcentrum. We hoeven nu alleen vlak voor ons vertrek nog verse groenten en fruit halen. In de marina liggen twee Nederlandse jachten die niet aan de Rally deelnemen en het is dan ook leuk ervaringen en plannen uit te wisselen. Vrijdag is hier een algemene vrije dag en dan is maandag 27 juli de eerste gelegenheid om diesel te tanken en bij de douane uit te klaren om Australie te verlaten.

Diaserie Darwin

Verder noordwaarts naar Darwin

2009-07-15T02:20:00.003+12:00

We verlaten Flinders eiland op maandag 6 juli en de eerste uren is er nauwelijks wind. Rond 16.00 uur komt er beweging in de zeilen en ook de boot begint weer vaart te maken. We varen nog steeds op de route voor de grote vaart en deze is duidelijk met navigatielichten aangegeven en ook de maan is nu bijna vol. Bij Cape Grenville snijden we een stuk van de vaarweg af door tussen de Home eilanden door te varen. Het is een relaxte zeildag en we maken goede snelheid op het bijna gladde water, we komen nu bijna geen andere scheepvaart tegen. Woensdagmorgen varen we met het tij mee de Albany passage door, waar ook weer een stukje interessante geschiedenis van Australie ligt, en nog altijd is het een fraai kanaal met grillige rotsen, diverse baaien en stranden.

Dan komt het einde van de oostkust van Australie in zicht als we Cape York naderen. Op het eilandje Eborac vlak voor de kaap staat de vuurtoren. Het is een prachtig heldere en zonnige dag, maar het is ook met weemoed dat we hier de Coral Sea en de Pacific Ocean achter ons laten. Tien jaar hebben we nu in dit gedeelte van de wereld gevaren en geleefd en we zijn dankbaar voor de gelegenheid die we gehad hebben om van zoveel culturen iets te hebben mogen meemaken en zoveel mensen te hebben leren kennen. We nemen de herinneringen aan dit alles mee in ons hart en zullen deze ervaringen zeker nooit vergeten!

Net voorbij Cape York worden we meegenomen met de stroming en met 8-9 knopen (!) varen we westwaarts door de Endeavour Strait langs witte stranden aan de kust en mooie groene eilanden aan de noordkant. De volgende uitdaging is de Golf van Carpentaria, een grote plas water die ten zuiden van ons ligt en voor een zeer onrustige zee zorgt. De nacht, dag en volgende nacht is het onaangenaam bokken op de golven, maar er is een gunstige wind en ook de maan staat bijna de gehele nacht aan de inktzwarte hemel. Twee of drie coastertjes passeren ons en bijna dagelijks komt er een vliegtuig van de kustwacht over waarmee regelmatig via de marifoon contact hebben om onze positie door te geven of te controleren. De kustwacht bewaakt de grenzen in het noorden van Australie opdat er geen onaangekondigde schepen de territoriale wateren binnenvaren.

Vrijdag om 7 uur 's avonds zien we het licht op Cape Wessel ten zuiden van ons en ook de zee is inmiddels weer vlakker geworden. We hebben windkracht 5 schuin van achteren en maken goede voortgang met alle zeilen bij. In de nacht hebben we weer een sterke stroming mee en ondanks de hoge snelheid liggen we rustig met de fok uitgeboomd over stuurboord en de gekleurde reachter over bakboord. Zaterdag aan het eind van de dag passeren we Cape Don en sturen bij voor de doorgang tussen Melville eiland en het vasteland. Het is hier vanwege het grote verschil tussen eb en vloed belangrijk het tij mee te hebben en we hebben geluk dat we het gehele traject door kunnen varen zonder te hoeven stoppen. De wind is in de loop van de nacht verdwenen, dus we varen inmiddels op de motor. In de ochtend moeten we nog 20 zeemijlen afleggen en langzaam zien we de skyline van Darwin dichterbij komen. Om half 11 's morgens varen we Fannie Bay in waar we een plekje zoeken tussen de ruim honderd jachten die daar voor anker liggen.

Diaserie Top Australie

Van Cairns tot Cape Melville

2009-07-05T21:32:00.002+12:00

Het laatste traject naar Cairns hebben we lichte winden en opnieuw een confrontatie met een clubje van vijf vogels dat per se mee wil varen. We zijn een flinke tijd in de weer om ze van het schip af te jagen. Donderdag om 9.15 uur liggen we afgemeerd in de marina van Cairns en om 11.00 uur zijn alle formaliteiten om in Australie voet aan wal te kunnen zetten afgerond. Watertanks vullen, boot spoelen, wassen en douchen en dan de stad in om boodschappen te doen. In het centrum van Cairns kom je vrijwel alleen toeristen tegen, er heerst een relaxte sfeer, veel open winkels en overal pubs en restaurants met volle terrassen.
We ontmoeten John en Win, zeilvrienden uit Darwin, ex-Nederlanders en we hebben een heel gezellige tijd met elkaar. Na het happy hour a/b Alexandra lopen we opnieuw de stad in en hebben een maaltijd bij de stijlvolle Ierse pub. Het is overal nog druk en gezellig op straat, de temperaturen zijn hier ook zeer aangenaam 20-25 graden.

Vrijdag maken we als eerste de dinghy in orde en hangen deze in de takels achterop de boot en dan lopen we nogmaals naar de stad om bij de overdekte markt verse groenten en fruit te halen. Wat een enorme keus en alles van zeer goede kwaliteit! Terug aan boord drinken we koffie met nieuwe zeilvrienden die nog wat computervragen hebben en dan ruimen we de laatste spullen aan boord om rond 11.30 uur de marina weer te verlaten, op weg naar Darwin. Er staat een stevige wind van 20-25 kn (windkracht 6) uit het zuidoosten, zodat we noordwaarts zeilend, de wind schuin achter hebben. Het wordt een prachtige zeiltocht met een snelheid van rond de 7 knopen en 's nachts wat minder wind. We varen nu gedeeltelijk in de scheepvaartroutes waar ook de grote (vracht) schepen dag en nacht met een flinke vaart doorheen komen, dus het blijft opletten, maar het is redelijk rustig met een stuk of vijf schepen die ons in de nacht passeren.

Zaterdag is opnieuw een dag met goede wind, dus we varen door en stoppen niet bij Lizard Island, hoewel erg mooi, omdat we dit drie jaar geleden al uitgebreid bezocht hebben. De gehele dag varen we met 7-8 knopen snelheid en als we 's avonds Cape Melville passeren, blijkt de stroming in ons voordeel te lopen en zien we ruim 9 knopen op de meter, scheuren dus! In Princess Charlotte Bay, halverwege Cairns en Cape York varen we onder een bijna volle maan het kanaaltje tussen de Flinders eilanden in naar een rustige ankerplaats voor de rest van de nacht.

Diaserie Cairns

Coral Sea

2009-06-28T12:22:00.001+12:00

Na een nacht in een kalme baai achter het rif, trekken we maandag verder. Er staat nog steeds een onrustige zee en een pittige wind. Maar vanaf woensdagmorgen wordt het waaien minder en de zee vlakker. Donderdag en vrijdag hebben we twee schitterende zeildagen (en nachten) onder volledig grootzeil en halvewinder!

Na Nieuw Caledonie geen scheepvaart meer gezien, wel een groep van zo'n 20 grote dolfijnen rond de boot en 's avonds meestal wat vogels duikend naar visjes. Een groepje van zes vogels heeft in hun strijd om een plaatsje op het topje van de mast de windwijzer afgebroken, die is overboord nu. De winnaar heeft een dag en een nacht boven gebivakkeerd en liet zich met geen mogelijkheid verjagen. Zeilen en dek onder de shit de volgende morgen (foutje, bedankt).

Inmiddels varen we vanwege westelijke(!) winden onder de Lihou reefs door en we besluiten een stop te maken bij East Diamond Island om even lekker te zwemmen en een goede maaltijd en nachtrust te genieten. Nog 315 mijl naar Cairns.

Diaserie Coral Sea

Au revoir Noumea

2009-06-21T20:59:00.001+12:00

Vrijdagmorgen hebben we een laatste ronde over de markt en halen bij de boulanger verse stokbroodjes en om 12.00 uur verlaten we Port Moselle marina met een formulier van de douane om belastingvrij diesel te kunnen tanken. Het regent een beetje en we besluiten voor de eerste nacht een ankerplaats te vinden. Zondagmorgen verlaten we de beschermde lagoon van Nieuw Caledonie en zijn we op weg naar Australie. Aanvankelijk nog weinig wind, maar 's middags maken we een prachtige run en we hopen dat dit ook de nacht doorzet. Maar in de loop van de nacht loopt de windsnelheid op en er moet steeds meer gereefd worden. Opnieuw zitten we in een stormachtige nacht, voordeel is wel dat de wind nu van achteren komt, maar van slapen komt niet veel. Zondagmorgen neemt de wind langzaam af, maar de zee blijft onrustig. We varen nog steeds langs het rif en besluiten voor zondagnacht een ankerplaats te zoeken.

Diaserie kust Nieuw Caledonie

Noumea in Nieuw Caledonie

2009-06-13T16:11:00.002+12:00

Na het geweld van de lage drukgebieden hebben we afgelopen dagen opnieuw met lichte winden gevaren, dus af en toe de motor een paar uurtjes aan, en verder een rustig tochtje onder zeil. Bij de nadering van Nieuw Caledonie komt er 's avonds echter een flinke wind uit het noorden opzetten! Precies op de neus natuurlijk, dus klotsen en hakken. Niet zo prettig omdat we nog door een pas in het rif moeten varen om in de lagoon van Nieuw Caledonie te komen. Nieuw Caledonie ligt overigens tussen Vanuatu en Australie en aangezien we met een kapotte SSB radio zitten, denken we hier meer kans op reparatie te hebben dan in Vanuatu. Vandaar onze koerswijziging.
Maar eenmaal door de pas gescheurd, komen we op kalmer water en kunnen we ook weer prima richting de hoofdstad Noumea varen. Nog wel een heel traject en we zijn blij om 04.00 uur 's nachts ons anker naast de marina van Port Moselle te kunnen laten vallen.

Vrijdag 10.00 uur konden we de marina in en hebben we ambtenaren van Quarantaine, Immigratie en de Douane langs gehad voordat we officieel aan land in Nieuw Caledonie mochten stappen. Tussen de bezoekjes door afgewassen en schoon schip gemaakt, en toen naar de winkel voor vers stokbrood en wat Franse kaasjes. Wijn hebben we nog uit Nieuw Zeeland en dat is maar goed ook, de prijzen voor alle levensmiddelen en ook wijn liggen hier schrikbarend hoog! Wel echte Franse wijnen, Nieuw Caledonie is namelijk een Franse kolonie, maar dubbel zo duur als normaal. Dat komt overigens door het belastingstelsel hier in NC. Er wordt geen inkomstenbelasting over lonen geheven, maar op alle aankopen wordt bijna 100% BTW geheven. De Staat moet natuurlijk op enige manier aan inkomsten komen.

Zaterdagmorgen een bezoek aan de markt naast de marina: volop verse groenten en fruit. De helft van de bevolking bestaat uit blanken: NC is een strafkolonie van Frankrijk geweest in de 19e eeuw en de afstammelingen van ex-gedetineerden hebben sindsdien een modern leven opgebouwd. De andere helft van de bevolking bestaat uit 'Kanak's', de oorspronkelijke bevolking van NC, donkere mensen zoals we die op de Pacific eilanden veel gezien hebben. De missionarissen hebben de vrouwen destijds voorzien van bontgekleurde wijde 'soepjurken' en deze bepalen nog steeds het modebeeld: beetje ouderwets maar wel een kleurig geheel. De markt is dan ook een lust voor het oog!

Diaserie Noumea

De Stille Zuidzee

2009-06-09T03:46:00.009+12:00

De eerste dagen en nachten na ons vertrek uit Nelson verlopen (te) rustig. Bij Separation Point hebben we tweemaal een groep dolfijnen om de boot en we zien de zon onder gaan achter Farewell Spit. we moeten veel motoren, maar langzaam aan kregen we de wind in de zeilen langs de westkust van het Noordeiland. De Three Kings zijn de laatste, meest noordelijke eilandjes van Nieuw Zeeland en dan varen we weer in de Pacific Ocean, de Stille Zuidzee. We kunnen de grote halfwinder opzetten, speciaal voor lichte winden, maar er mag voor ons wel wat meer wind komen om een beetje snelheid te maken.

Dat hebben we geweten. Vanaf vrijdag tot zondag hebben we in een warmtefront en vervolgens in een lage drukgebied gezeten. de wind krijgen we precies van voren en liep op tot soms 30 knopen, begin windkracht 7, en je hoort en voelt alle krachten die dan op, rond en in de boot staan. Je dendert met een flinke snelheid door het water, maar het leven aan boord is alles behalve comfortabel: de boot ligt scheef, hakt af en toe met een klap in de golven en er is een constant rukken en trekken aan het schip. Van slapen komt ook niet veel en het geweld en de nacht lijken eindeloos te duren.

Maandag om 12.00 uur wordt het ineens stil, de vaart is uit het schip en we liggen op een onrustige zee te bokken. snel halen we het dubbele rif uit het grootzel en rollen de fok weer helemaal uit. we hebben weer normale wind. het duurt nog de gehele middag voordat de zee weer rustig is, maar er kan weer gelopen en gegeten worden.

Inmiddels hebben we onze plannen gewijzigd: we gaan naar Nieuw Caledonie. Nog een dag of drie varen.

Diaserie Stille Zuidzee

Het ga je goed Nelson, vaarwel Nieuw Zeeland!

2009-06-01T10:13:00.005+12:00

Vandaag om 10.00 uur hebben we de trossen losgegooid en de zeilen gehesen om noordwaarts te varen. Uitgezwaaid door vrienden hier in de marina varen we langzaam maar zeker uit elkaars zicht. Er zijn afspraken gemaakt om op vaste tijden via de radio contact te hebben en ook via email hopen we elkaar op de hoogte te houden. In de Abel Tasmanbaai is het nog rustig, maar zodra we Separation Point en Farewell Spit voorbij zijn, verwachten we meer wind.

Bedankt voor alle gezelligheid en gastvrijheid, vrienden in Nelson, we hebben in jullie marina een veilige en prettige ligplaats gehad, een goede basis van waaruit we mooie tochten door Nieuw Zeeland hebben kunnen maken en aardige mensen konden ontmoeten.

Onze koers is nu naar Vanuatu.

Diaserie Nelson 2008/09

Wachten, wachten ...

2009-05-27T20:51:00.002+12:00

We zijn nog steeds in Nelson marina en terwijl een aardig weerpatroon op zich laat wachten, denken wij terug aan een jaar geleden. Vanuit Tasmanie kwam eind april de kust van Nieuw Zeeland in zicht en na een kort verblijf in Fjordland werden we in Bluff op het zuidpuntje van Nieuw Zeeland door de douane welkom geheten.
Na ruim een week met zeer slecht weer aan de visserswerf gelegen te hebben, vertrokken we naar Otago Harbour nabij Dunedin, Akaroa nabij Christchurch, een stormachtige overnachting achter Cape Campbell en nog een spannende passage van French Pass alvorens aan te komen in de veilige haven van Nelson.

Diaserie Aankomst Nieuw Zeeland 2008

Nog niet vertrokken!

2009-05-22T22:25:00.002+12:00

Dagelijks krijgen we weerkaartjes en voorspellingen binnen, maar het blijft onrustig rond Nieuw Zeeland en iedere paar dagen komt er weer een nieuwe depressie met harde wind en hoge golven, dus niet gunstig om te vertrekken. Wellicht na het weekend ...

Nieuwe zeilen

2009-04-29T22:29:00.003+12:00

Begin maart maken we definitieve afspraken met de zeilmakers van North Sails in Nelson. We kiezen voor moderne, heavy duty cruising zeilen (radiaal gesneden van DP-laminaat). Regelmatig bezoeken we de North Sails 'loft', de werkplaats van de zeilmaker, om het gehele proces te volgen en ook zelf een kleine bijdrage te leveren. Het staat allemaal op de foto's.
Voor het eind van de maand hebben we de nieuwe fok, het voorzeil, aan boord en deze past prachtig in de furler. We zien de degelijkheid van het zeildoek, maar ook hoe soepel het zeil opgerold kan worden.
Op het grootzeil moeten we helaas iets langer wachten en omdat we in april drie weken 'op stap' zijn, schuiven we de aflevering op naar eind april. Dit blijken regenachtige dagen te zijn, maar tussen twee buien door lukt het ons met de zeilmakers het grootzeil aan te slaan en een eerste idee te krijgen. Voor verder trimmen en inzeilen maken we twee proefvaarten in de prachtige Abel Tasmanbaai waar we vanuit de marina in 15 minuten 'buiten' zijn.
Het trimmen en afstellen van verstaging, vallen en schoten is een precies en nauwkeurig werkje, steeds afhankelijk van de hoeveelheid wind en de koers die we varen, en de visie van de verschillende schippers die we voor de proefvaart aan boord hebben uitgenodigd. Kortom, voldoende stof om ook na afloop met een biertje of wijntje even over door te praten. Over een punt zijn we het eens: het zijn mooie nieuwe zeilen op de Alexandra!

Diaserie Nieuwe zeilen

Activiteiten in Nelson

2009-02-28T21:46:00.003+13:00

In februari is het 150 jaar geleden dat Nelson stadsrechten kreeg en dat wordt een weekend lang in het Founders Park gevierd met veel zang en dans, muziek, een toneelstuk, poppenkast en locale en internationale hapjes en drankjes.
Het Founders Park is een openlucht museum met gebouwen uit de begintijd van Nelson (1850). Een kerk, drukkerij, kruidenier, ziekenhuisje, brandweerkazerne, garage, station en veel andere bouwwerken zijn uit hun oorspronkelijke omgeving hierheen verplaatst. De meeste gebouwen zijn dagelijks toegankelijk
Deze historische omgeving is een sfeervolle en gezellige locatie voor heel wat activiteiten in Nelson waaronder trouwerijen, (bedrijfs)presentaties en recepties.

Diaserie Activiteiten Nelson

Bootonderhoud in Nelson

2009-01-31T22:38:00.001+13:00

Na een regenachtige jaarwisseling wordt het zonnig en kalm weer. Op 5 januari gaan we met de travellift van Dickson Marine de kant op en de loods in voor een uitgebreide onderhoudsbeurt. Het bovendek wordt grondig geschuurd, vakkundig bewerkt en gespoten. Ook het versleten teakhout wordt van het zwemplateau achterop de boot verwijderd en voorzien van een nieuwe coating en anti-slip mat. De mast en verstaging worden gecontroleerd en waar nodig bijgewerkt.
Als laatste wordt een nieuwe antifouling op het onderwaterschip aangebracht en kan eind januari de 'Alexandra' weer te water en de mast op zijn plek.

Diaserie Bootonderhoud